bayGaReZ

Bu da mı olacaktı…

Bu yazı 22 Eylül 2008, 18:33 tarihinde Last moments of Love!.. kategorisine yazılmış.

Her zaman ki gibi sıradan bir gün sanıyordum sabah güne gözlerimi açtığımda… Sessizce giyindim, evdekileri uyandırmadan derse gittim ve yine her zamanki sıradanlığı ile ilerleyen zamanın geçmesini bekledim oturduğum sırada…

Saat 14.10 da ders bitti ve sessiz bir şekilde eve geldim. Babam gece çalıştığı için uyuyordu hala, elimden geldiğince gürültü yapmadan odama geçerek ders çalışmaya başladım. Önemsediğim bir sınav vardı çünkü yakın zamanda. Oruç olmanın da verdiği etki ile ders çalışmaktan bitkin düştüm. Önce biraz dinlendim ardından bilgisayarın başına geçtim.

Önce serverları kontrol ettim, bir sıkıntı var mı diye… Serverların sorunsuz olduğunu görüp, rutin bakımlarımı yaparak sitelerimde gezinmeye başladım. Tam o sırada bir arkadaşımdan pm (Özel mesaj) aldım. Mesajda “msn’e girebilir misin, sana birşey göndereceğim” yazıyordu.

Dediğini yaptım ve yolladığını aldım. Bir yazı göndermişti. Gönderdiği yazıda yazanları okuyunca şok oldum. Yazıda en çok güvendiğim arkadaşlarımın(!) beni nasıl sattığı yazıyordu. Üstelik birinci derece deliller ile… Resmen sırtımdan vurmuşlardı beni, arkamdan işler çevirmişlerdi. Gözlerim karardı, neye uğradığımı şaşırdım.

Kalp hastası olduğum için rahatsızlanıp ailemi üzmekten korktum. Bir yandan kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum, bir yandan vaktin bir an önce geçmesi için dua ediyordum. Kalbimin dengesiz ve sert atışları düzene girip yumuşayınca oturup düşündüm ve hayatımı büyük ölçüde etkileyecek bir karar aldım!..

Artık bu arkadaşlarım için ben yoktum. Artık onlar için bayGaReZ yok. İstediklerini yapabilirler artık. Önemsiz bir arkadaşın kaybı, onlar için pek bir anlam ifade etmese gerek. Ama benim için çok şey ifade ediyor bu durum. Onca yılımı paylaştığım ve kimi zaman kendimden çok değer verdiğim arkadaşlarım artık hayatımda yoktu. Bu da mı olacaktı dedim kendi kendime. Yeri geldiğinde en büyük koruyucuları oldum, yeri geldiğinde en büyük sırdaşları. Yeri geldi tam tersi oldu, onlar benim sırdaşım, koruyucum oldu.

Bu kararı kabullenmek benim için pek kolay olmayacak, farkındayım. Fakat bu yapılanların mantıklı bir açıklaması olduğunu hiç sanmıyorum. Buna katlanmak zorundayım. Kafamı kurcalayan pek çok soru var. İlerleyen günlerde daha büyük ve hayatımı daha çok etkileyecek kararlar verebilirim.

Allah-ı Zül Celal yanlış kararlar verdirmesin. Amin.

Hey gidi bayGaReZ bu da mı olacaktı…